คุณวาดรูปเพื่ออะไร?
posted on 30 Oct 2009 09:08 by inugichan in TALKหลายต่อหลายครั้งที่ฉันรู้สึก
หลายต่อหลายครั้งที่ฉันถาม
หลายต่อหลายครั้ง ที่ฉันไม่อาจพบกับคำตอนนั้นได้
ในวงการหลายๆวงการที่เกี่ยวกับการศิลปการวาดภาพ รวมทั้งการ์ตูน
ฉันจะมีโอกาสได้ไปกับเขาบ้างมั้ยนะ?
ทั้งที่อีกใจ ใต้จิตสำนึกลึกๆ ฉันเองก็รู้อยู่แล้วว่าถ้าเป็นฉันในตอนนี้ ก็ยังคงไปไม่ถึงไหนหรอก
ฉันก็รู้ ว่าถ้ามีคนซักสิบคนที่ฝันเหมือนกัน และประสบความสำเร็จเพียงแค่คนเดียวก็เป็นเรื่องน่ายินดีแล้ว เพราะนั้นหมายความว่า มันยากมากที่จะประสบผล
ทุกอย่างมันเริ่มจากความชอบ ความสุข และความสนุกแท้ๆ
แต่ก็อดหาคำตอบไม่ได้ว่า งานของตนมันแย่ขนาดที่คนไม่ให้การยอมรับเลยหรือ
หรือมันคงจะเหมือนป็อปอาร์ต ที่มาเร็วไปไวหรือเปล่า
หลายครั้ง ฉันก็ถามตัวเอง ว่า"ฉันจะวาดไปทำไมกัน"
ยามที่ได้ถามแบบนั้น ทุกครั้ง ทุกครั้งจะรู้สึกว่า "นั้นสิ มันทั้งเสียเวลา และไม่มีประโยชน์ต่อชีวิตประจำวันเลย ไม่ใช่หรือ?"
ครั้งหนึ่ง ฉันเคยถามพ่อออกไปอย่างลอยๆ
พ่อตอบกลับมาสั้นๆ
"แล้วมึงสนุกหรือเปล่าหละ"
ใช่ ฉันตอบ ฉันสนุก และมีความสุขที่ได้ทำ
"แค่นั้น ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่เหรอ" เสียงนั้นกล่าว
จริง ฉันมีความสุขที่จะได้ทำ แต่ฉัน ก็กลับมีความปรารถนาที่จะให้คนอื่นรับรู้ความรู้สึกแบบนั้นบ้าง
ความรู้สึกยินดีที่ได้เห็นงาน แม้ไม่ได้สวยอะไรนักหนา เสร็จออกมา
ฉัน ชอบเห็นคนอื่นๆมองดูอย่างสนุกสนาน
และได้รับความรู้สึกเดียวกับเวลาที่ฉันเริ่มต้นวาด จนจบ
แต่ฉันก็เจอกับอีกคำถามหนึ่งที่น่าเ็จ็บปวดกว่า
"งานแก ดูเหมือนแกไม่ได้เป็นคนวาด มันขาดเอกลักษณ์" ผู้เป็นเพื่อนกล่าว
ฉันเข้าใจ รูปของฉัน หลายๆรูปถ้าเอามาเรียงต่อกัน จะดูไม่รู้ว่าคนคนเดียวกันวาด
มันดูราวกับว่าเลียนแบบแบบวางทาบกันมาจากคนอื่นๆเลยทีเดียว
ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่ารูปของฉันไปเหมือนของใครบ้าง
ฉัน ยังคงรู้สึกว่า รูปวาดของฉัน เพียงแค่เปลี่ยนรูปร่าง และรูปทรงเท่านั้น
ความเป็น"เส้น"ของฉันยังคงเดิม ยังคงเว้นที่จุดเดิม ยังคงตวัดที่จุดเดิมเสมอๆ
ซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่ฉันแก้ไม่ได้เลย แม้จะวาดรูปทรงให้เปลี่ยนไปเท่าไหร่ก็ตาม
ตอนฉันถูกเพื่อนทักแบบนั้น ฉันคิดอยู่นาน
ฉันขาดเอกลักษณ์สินะ
นานพอดูกว่าที่ฉันรู้สึกตัวขึ้นมา
ใช่ นั้นอาจเป็นเพราะฉันเคยปรารถนาที่จะมีลายเส้นของภาพมากกว่าหนึ่งแบบ
แต่จริงๆแล้ว เส้นของฉันไม่เคยเปลี่ยนเลย
รูปร่างและรูปทรงตะหากที่เปลี่ยน
แต่ันั้นก็ยังไม่สามารถแสดงเอกลักษณ์ของฉันออกมาได้
ฉันรู้ว่า สิ่งที่กล่าวมานี้สำคัญ
แต่สิ่งที่สำคัญกว่า คือการสนุกไปกับสิ่งที่ตนเองได้ลงมือทำด้วยตนเองตั้งแต่ต้น จนจบไม่ใช่หรือ?
ฉันหันกลับมา นั่งวาดเล่นไปวันๆอีกครั้ง
ไม่สวย ก็ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเราสนุก
ไม่มีเอกลักษณ์ ก็ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเราเป็นสุข
ไม่เป็นที่ยอมรับ ก็ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเราชอบ
เพียงอย่างเดียว ที่ตอนนี้นึกออก
คืออย่าหยุด
อย่าหยุดที่จะพัฒนาฝีมือของเรา
ไม่มีหรอก งานที่ไม่ได้เลียนแบบใครเลย
ไม่มีหรอก งานที่ไม่ได้เลียนแบบอะไรในโลกนี้เลย
เพียงแต่เราต้องคิดว่าเราจะเลียนแบบสิ่งเหล่านั้น ในแบบของเราได้ยังไงตะหาก
ฉันยังคงขีดเส้นแต่ละเส้นไปเรื่อยๆ ตามที่ใจของฉันโหยหาต่อไป
ก็นั้นเป็นตัวของตัวฉันที่สุดแล้วนี่นา
My way...
私は意味もなく、ただ厳しい坂道を上っているかも知れない・・・
หวังว่าบทความนี้จะให้ความรู้สึกดีๆ แก่ใครๆหลายๆคนที่เคยรู้สึก หรือกำลังรู้สึกแบบเรา บ้างนะคะ ^^
(บางทีก็โดนตอกกลับมาว่าเส้นญี่ปุ่น...ฮึ้ยยย เจ็บใจ)
ตั้งใจไว้ว่าอยากวาดภาพประกอบ อยากวาดปกนิยาย แต่จนบัดนี้ยังไม่มีที่ไหนรับเลยล่ะค่ะ TvT จนเพื่อนจนน้องได้กันหมดแล้ว ท้อเหมือนกัน แต่พยายามสู้อยู่ เชื่อว่าซักวันต้องเป็นของเรามั่งแหละ
เราเชื่อว่า ถ้าเรามีความสุขกับสิ่งที่ทำแล้ว สิ่งนั้นจะช่วยให้เราและงานเราดีขึ้นไปอีกค่ะ ^^
มาพยายามด้วยกันเนอะ!
#1 By glll.uainechu(♥) on 2009-10-30 10:34