คุณวาดรูปเพื่ออะไร?

posted on 30 Oct 2009 09:08 by inugichan  in TALK

หลายต่อหลายครั้งที่ฉันรู้สึก

หลายต่อหลายครั้งที่ฉันถาม

หลายต่อหลายครั้ง ที่ฉันไม่อาจพบกับคำตอนนั้นได้

 

 

ในวงการหลายๆวงการที่เกี่ยวกับการศิลปการวาดภาพ รวมทั้งการ์ตูน

ฉันจะมีโอกาสได้ไปกับเขาบ้างมั้ยนะ?

 

ทั้งที่อีกใจ ใต้จิตสำนึกลึกๆ ฉันเองก็รู้อยู่แล้วว่าถ้าเป็นฉันในตอนนี้ ก็ยังคงไปไม่ถึงไหนหรอก

 

ฉันก็รู้ ว่าถ้ามีคนซักสิบคนที่ฝันเหมือนกัน และประสบความสำเร็จเพียงแค่คนเดียวก็เป็นเรื่องน่ายินดีแล้ว  เพราะนั้นหมายความว่า มันยากมากที่จะประสบผล 

 

ทุกอย่างมันเริ่มจากความชอบ ความสุข และความสนุกแท้ๆ

แต่ก็อดหาคำตอบไม่ได้ว่า งานของตนมันแย่ขนาดที่คนไม่ให้การยอมรับเลยหรือ

หรือมันคงจะเหมือนป็อปอาร์ต ที่มาเร็วไปไวหรือเปล่า

 

หลายครั้ง ฉันก็ถามตัวเอง ว่า"ฉันจะวาดไปทำไมกัน"

ยามที่ได้ถามแบบนั้น ทุกครั้ง ทุกครั้งจะรู้สึกว่า "นั้นสิ มันทั้งเสียเวลา และไม่มีประโยชน์ต่อชีวิตประจำวันเลย ไม่ใช่หรือ?"

ครั้งหนึ่ง ฉันเคยถามพ่อออกไปอย่างลอยๆ

พ่อตอบกลับมาสั้นๆ

"แล้วมึงสนุกหรือเปล่าหละ"

 

ใช่ ฉันตอบ ฉันสนุก และมีความสุขที่ได้ทำ

"แค่นั้น ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่เหรอ" เสียงนั้นกล่าว

 

จริง ฉันมีความสุขที่จะได้ทำ แต่ฉัน ก็กลับมีความปรารถนาที่จะให้คนอื่นรับรู้ความรู้สึกแบบนั้นบ้าง

ความรู้สึกยินดีที่ได้เห็นงาน แม้ไม่ได้สวยอะไรนักหนา เสร็จออกมา

 

ฉัน ชอบเห็นคนอื่นๆมองดูอย่างสนุกสนาน

และได้รับความรู้สึกเดียวกับเวลาที่ฉันเริ่มต้นวาด จนจบ

 

แต่ฉันก็เจอกับอีกคำถามหนึ่งที่น่าเ็จ็บปวดกว่า

"งานแก ดูเหมือนแกไม่ได้เป็นคนวาด มันขาดเอกลักษณ์" ผู้เป็นเพื่อนกล่าว

ฉันเข้าใจ รูปของฉัน หลายๆรูปถ้าเอามาเรียงต่อกัน จะดูไม่รู้ว่าคนคนเดียวกันวาด

มันดูราวกับว่าเลียนแบบแบบวางทาบกันมาจากคนอื่นๆเลยทีเดียว

ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่ารูปของฉันไปเหมือนของใครบ้าง

ฉัน ยังคงรู้สึกว่า รูปวาดของฉัน เพียงแค่เปลี่ยนรูปร่าง และรูปทรงเท่านั้น

ความเป็น"เส้น"ของฉันยังคงเดิม ยังคงเว้นที่จุดเดิม ยังคงตวัดที่จุดเดิมเสมอๆ

ซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่ฉันแก้ไม่ได้เลย แม้จะวาดรูปทรงให้เปลี่ยนไปเท่าไหร่ก็ตาม

 

ตอนฉันถูกเพื่อนทักแบบนั้น ฉันคิดอยู่นาน

ฉันขาดเอกลักษณ์สินะ

นานพอดูกว่าที่ฉันรู้สึกตัวขึ้นมา

ใช่ นั้นอาจเป็นเพราะฉันเคยปรารถนาที่จะมีลายเส้นของภาพมากกว่าหนึ่งแบบ

แต่จริงๆแล้ว เส้นของฉันไม่เคยเปลี่ยนเลย

รูปร่างและรูปทรงตะหากที่เปลี่ยน

แต่ันั้นก็ยังไม่สามารถแสดงเอกลักษณ์ของฉันออกมาได้

 

 

ฉันรู้ว่า สิ่งที่กล่าวมานี้สำคัญ

แต่สิ่งที่สำคัญกว่า คือการสนุกไปกับสิ่งที่ตนเองได้ลงมือทำด้วยตนเองตั้งแต่ต้น จนจบไม่ใช่หรือ?

ฉันหันกลับมา นั่งวาดเล่นไปวันๆอีกครั้ง

 

ไม่สวย ก็ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเราสนุก

ไม่มีเอกลักษณ์ ก็ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเราเป็นสุข

ไม่เป็นที่ยอมรับ ก็ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเราชอบ

 

เพียงอย่างเดียว ที่ตอนนี้นึกออก

คืออย่าหยุด

อย่าหยุดที่จะพัฒนาฝีมือของเรา

 

ไม่มีหรอก งานที่ไม่ได้เลียนแบบใครเลย

ไม่มีหรอก งานที่ไม่ได้เลียนแบบอะไรในโลกนี้เลย

เพียงแต่เราต้องคิดว่าเราจะเลียนแบบสิ่งเหล่านั้น ในแบบของเราได้ยังไงตะหาก

 

ฉันยังคงขีดเส้นแต่ละเส้นไปเรื่อยๆ ตามที่ใจของฉันโหยหาต่อไป

ก็นั้นเป็นตัวของตัวฉันที่สุดแล้วนี่นา

My way...

私は意味もなく、ただ厳しい坂道を上っているかも知れない・・・

 

หวังว่าบทความนี้จะให้ความรู้สึกดีๆ แก่ใครๆหลายๆคนที่เคยรู้สึก หรือกำลังรู้สึกแบบเรา บ้างนะคะ ^^

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เอาเข้าจริง ลายเส้นเราก็ยังไม่มีเอกลักษณ์เท่าไหร่เลยล่ะค่ะ ^__^;;
(บางทีก็โดนตอกกลับมาว่าเส้นญี่ปุ่น...ฮึ้ยยย เจ็บใจ)
ตั้งใจไว้ว่าอยากวาดภาพประกอบ อยากวาดปกนิยาย แต่จนบัดนี้ยังไม่มีที่ไหนรับเลยล่ะค่ะ TvT จนเพื่อนจนน้องได้กันหมดแล้ว ท้อเหมือนกัน แต่พยายามสู้อยู่ เชื่อว่าซักวันต้องเป็นของเรามั่งแหละ

เราเชื่อว่า ถ้าเรามีความสุขกับสิ่งที่ทำแล้ว สิ่งนั้นจะช่วยให้เราและงานเราดีขึ้นไปอีกค่ะ ^^
มาพยายามด้วยกันเนอะ!

#1 By glll.uainechu(♥) on 2009-10-30 10:34

เพียงแค่ชอบก็พอแล้วล่ะค่ะ

^^V

#2 By yukipink on 2009-10-30 12:26

บางทีมันก็แอบเครียดเหมือนกันเวลาถูกวิจารณ์ใง่มุมต่างๆ เราว่าดีแล้วแต่อีกคน(คนอื่น)ว่าไม่ดี

ต้องดูว่า ที่เราวาด หรือสร้างสรรคงานนั้นเพื่อใคร เพื่อคนอื่นหรือเพื่อตัวเรา บางครั้งแค่

เราชอบ เรามีความสุข ก็พอแล้วจ้ะ big smile

#3 By HOJO on 2009-10-30 15:43

เราเองก็เคยทำอะไรทำนองนี้เหมือนกัน แบบว่าแต่งรูปเล่นๆไป แล้ววันนึงก็เกิดเริ่มเศร้าหมองขึ้นทุกครั้งที่ทำ รู้สึกว่ามันขาดเอกลักษณ์ไป เหมือนเราไปเห็นเขาทำแล้วเราก็มาทำแบบเขาบ้าง.. เลยรู้สึกหดหู่ แต่ของยังงี้ก็ต้องอาศัยเวลาจนกว่าเราจะทำสิ่งที่ได้เป็นตัวของตัวเอง ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ แค่เรามีความสุขกับสิ่งที่เราชอบก็ดีที่สุดแล้ว

#4 By [AdeLiNe] on 2009-10-30 16:29

ใช่แล้ว ไม่มีหรอกค่ะ งานที่ไม่ได้เลียนแบบใครเลยน่ะ

เราว่า ..
ถ้าเราวาดรูปเพื่อความสนุกก็ไม่ต้องไปแคร์ คำพูดใครหรอกเนอะ
แต่ถ้าเราวาดเพื่อให้คนอื่นยอมรับงานเรา อันนั้นควรฟังคำแนะนำของคนอื่น ประมาณว่า ติเพื่อก่อนะ (ไม่ใช่ติเพื่อทำลาย)sad smile

แฮะๆ กว่าจะเคลียร์งานเสร็จ ในที่สุดก็ได้กลับมาเวิ่นเน็ตอีกแล้ว cry

#5 By yooney มาเยือน~ on 2009-10-30 17:30

การวาดรูปคือความสุขของเรา!!
แค่มีความสุขก็พอแล้วใช่มั้ย เนอะ big smile

*************

ฮ่าๆๆ เรื่องที่เพื่อนเข้าใจผิดจนเลิกคบกัน
ป้าก็ร้องไห้เหมือนกันจ้า
นั่งร้องไห้แล้วนั่งคิดว่าเราผิดตรงไหน
ถึงจะรู้ว่าไม่ผิด แต่ก็รู้สึกผิด(ซะงั้น)

โฮฮฮฮฮ T T... !!

#6 By Ganyarut !! on 2009-10-30 19:51

ブログにコメントありがとございます。


あなたの質問に答えますが(笑)
ガンバルンバって私の尊敬する人の言葉なんです。「頑張る」からだもん。(変な日本語でごめんくださいsad smile
スメパってその人のもうすぐライブの名の略ですさ。


とりあえず
私の場合は自分のため描いてるんっす。
心から描いてたら個性なんていらないじゃん。

#7 By 383@兎団で夢烏 on 2009-10-30 21:12

วาดไปเรื่อยๆก็เป็นเอกลักษณ์ของเราเองล่ะเนอะ แต่จำได้ค่ะว่าเคยนึกแบบนี้ไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ (ตอนสาวๆ 5555) สุดท้ายจนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่ได้ทำงานหรือทำอะไรเกี่ยวกับการ์ตูน แต่ยังไงดีล่ะ... ถ้าถามว่าวาดไปทำไม ทำไมไม่เลิกแล้วไปทำอย่างอื่นก็คงจะเป็นเพราะ... เลิกไม่ได้น่ะค่ะ ^_^;

วาดไม่สวย ไม่เก่ง แต่ชอบอ่ะ เลิกไม่ได้ จะให้ทำไงล่ะ? ทนๆดูไปหน่อยแล้วกัน 555

ว่าแต่วันก่อนวาดรูปแล้วนะ ช่วยๆไปดูหน่อย http://hayashikisara.exteen.com/20091019/comic-illust-annie-s-garden

#8 By Hayashi Kisara on 2009-10-31 07:08

เคยเป็นนะ ท้อใจมากเลยล่ะตอนที่ถูกทักว่าเหมือนคนอื่น แต่จะให้เลิกนะเหรอ ฝันไปเถอะย่ะ55555+
เพราะเราเป็นพวกชอบเอาชนะเวลาถูกท้าทาย (แม้ว่าจะใช้เวลาหลายปีก็เถอะ - -"

เพื่อนหลายคนที่เจอแบบนี้ เลิกวาดไปแล้ว แต่เรารักที่จะทำนี่หน่า มันมีความสุขเวลาได้เห็นงานที่เราทุ่มเทเสร็จออกมา
ดังนั้นสู้ๆนะ มันมีทางออกเสมอแหละ ถ้ามั่นใจว่าทำได้ แล้วลงมือทำ ต้องทำได้แน่จ๊ะ open-mounthed smile

#9 By Shenuba on 2009-11-08 23:32